Docent in de spotlight: Patrick Slob blijft liever nieuwsgierig

Steeds een beetje opnieuw uitvinden

Patrick Slob is advocaat, gespreksbegeleider en vooral steeds vaker trainer. Als je een beetje uitzoomt op zijn carrière, zoals hij het zelf zegt, beweegt hij al een aantal jaar langzaam weg van de advocatuur. Niet omdat het vak hem niets meer brengt, maar omdat hij heeft ontdekt hoeveel energie hij krijgt van trainen. Van mensen iets laten ervaren, gesprekken begeleiden en samen onderzoeken wat er gebeurt als je niet alleen probeert je eigen gelijk over tafel te krijgen.

Nieuwsgierig

Die nieuwsgierigheid lijkt sowieso een rode draad. Patrick gelooft niet zo in jarenlang gedachteloos dezelfde weg blijven volgen. Je bent vandaag immers niet meer precies dezelfde persoon als tien jaar geleden, zegt hij. Dus probeert hij dingen uit, herijkt hij zo nu en dan en kijkt hij waar nieuwe energie zit. Zo rondde hij onlangs een eenjarige trainersopleiding af, niet omdat hij na jaren trainen ineens bedacht dat hij niet wist hoe het moest, maar omdat hij wilde onderzoeken hoe het nog beter kan.

Ook zijn trainingen ontsnappen niet aan die vernieuwingsdrang: de training van vandaag is daarom nooit helemaal die van gisteren. Natuurlijk staat de basis, maar ondertussen kijkt Patrick voortdurend: wat gebeurt er in deze groep, werkt deze oefening hier eigenlijk wel en waar kan het scherper? Een training voor de twintigste keer geven met de energie alsof het de eerste keer is, dat is volgens hem de kunst.

George Michael, vinyl en het Pieterpad

Buiten de trainingsruimte gaat die nieuwsgierigheid gewoon verder. Hij verzamelt vinyl (keurig gesorteerd, want een bak vol willekeurig door elkaar gesmeten platen kan zijn hoofd niet aan) en is regelmatig in het theater te vinden. George Michael staat hoog op het lijstje, maar ook Typhoon ligt vaak in de platenspeler. Vooral omdat die laatste zichzelf muzikaal steeds opnieuw durft uit te vinden.

En dan is er nog het Pieterpad. Samen met een goede vriend loopt Patrick etappe voor etappe door Nederland en brengt hij en passant de gemiddelde leeftijd op het pad een stukje omlaag. Twee dagen lang, zeven à acht uur per dag wandelen, blijkt een uitstekende combinatie van mooie plekken ontdekken, lachen, nadenken en gesprekken voeren die vanzelf steeds een laagje dieper gaan.

Dat laatste past misschien nog wel het beste bij hem. Smalltalk is prima, maar zodra een gesprek gaat over wat iemand werkelijk drijft, bezighoudt of raakt, gaat Patrick aan. Nieuwsgierig blijven naar jezelf en naar de ander: als deelnemers na zijn trainingen iets meenemen, hoopt hij vooral dat het dat is.

En dan nog één ding…

Voor wie zich afvraagt waar je hem verder kunt vinden: Patrick heeft een Ajax-seizoenkaart en is dus regelmatig in de Johan Cruijff ArenA te vinden. En dat terwijl hij sinds kort weer met zijn partner en twee kinderen in Rotterdam woont. Sommige dingen hoef je blijkbaar niet opnieuw uit te vinden.

Zo zien ‘zij’ Patrick

Tot zover Patrick over Patrick. Voor de achterkant draaien we het perspectief om: hoe ervaren anderen hem als trainer, en wat zien zij wat deelnemers misschien niet meteen meekrijgen? We vroegen het aan deelnemers, collega-trainer Loes van Kooten en Joice Baten, die samen met Patrick een trainersopleiding volgde.

Om te beginnen: de mensen die bij Patrick in de trainingsruimte zitten. Zij zien vooral een ontspannen trainer die stevig staat, makkelijk contact maakt en deelnemers aan het werk krijgt. “Geen eindeloze PowerPoints, maar waanzinnige flip-overs, tekeningen, post-its, vragen en vooral veel interactie.” Deelnemers noemen zijn manier van presenteren toegankelijk en beeldend en merken dat theorie bij hem niet lang theorie blijft: er moet iets mee gebeuren.

Kom, we gaan het gewoon doen

Die ontspannen trainer kent Joice Baten ook. Zij volgde samen met Patrick een trainersopleiding en zag daar tegelijkertijd een andere kant van hem: “Patrick is een superrelaxte kerel die heel toegankelijk én stevig voor een groep staat. Tijdens onze trainersopleiding leerde ik ook de andere kant kennen: vlak voordat hij zelf moest laten zien wat hij in huis had, kon zijn hartslag behoorlijk omhoog schieten. Maar juist dan was Patrick degene die zei: kom, we gaan het gewoon doen.” “Dat typeert hem voor mij. Hij neemt wat hij doet serieus, besteedt er veel zorg aan en wil altijd het beste geven wat hij in huis heeft.”

Achter die flip-overs zit behoorlijk wat werk

Dat laatste herkent ook collega-trainer Loes van Kooten. Wat je vanaf je stoel in de trainingsruimte minder snel ziet, is hoeveel werk Patrick in zijn trainingen steekt. Zijn voorbereiding is grondig: hij denkt na over wat hij doet, hoe hij het doet en vooral voor wie hij het doet. Loes zegt daarover: “Hij kijkt niet alleen naar wat een groep formeel van hem vraagt, maar probeert te achterhalen waar deelnemers daadwerkelijk behoefte aan hebben. Daar stemt hij zijn training vervolgens zo veel mogelijk op af.”

Volgens Loes zit die zorgvuldigheid niet alleen in zijn trainingen, maar ook in hoe Patrick met mensen omgaat. “Als het aan hem ligt, houdt zijn betrokkenheid niet op zodra iedereen na afloop de deur uitloopt. Het liefst zorgt hij ervoor dat deelnemers ook daarna verder kunnen en bij wijze van spreken nog eens bij hem kunnen aankloppen. Hij geeft daarin veel: kennis, materiaal, tijd en aandacht.”

Ook als collega deelt Patrick graag. Een werkvorm waar hij zelf uren aan heeft gesleuteld? Die deelt hij net zo makkelijk met een medetrainer. Hetzelfde geldt voor flip-overs, materialen en kennis die voor een ander van waarde kunnen zijn. Tegelijkertijd ontwikkelt hij heel bewust zijn eigen manier van trainen: onderzoeken wat bij hem past, daar de tijd voor nemen en steeds verder aanscherpen.

Iemand op wie je kunt bouwen

Achter Patrick’s gulheid zit overigens geen trainer die alles maar goed vindt. Volgens Loes kun je met hem op niveau sparren en rekenen op eerlijke feedback. Ook als mede trainer leert zij veel van hem. En daarnaast? “Hij is gewoon een heel aimabele man: positief, enthousiast, gezellig om erbij te hebben en iemand op wie je kunt bouwen.”

Zorgvuldig in wat hij doet, open in wat hij deelt en altijd met een positieve can-do-houding. Voor zijn deelnemers én voor de mensen met wie hij samenwerkt.